Bang zijn we allemaal wel eens of zijn het in ieder geval wel een keer geweest. Angst kennen we dus allemaal wel en hoewel we het als vervelend ervaren we kunnen niet zonder. Sterker nog we hebben het nodig om te kunnen (over)leven. Het weerhoudt ons ervan om gevaarlijke dingen te doen en opzij te springen of weg te duiken als er iets bedreigends op ons afkomt. Angst geeft ons de stressreactie die ons sterker en scherper maakt om te kunnen vechten, vluchten of bevriezen en dus ons vege lijf te redden. Angst is dus niet tegen ons maar juist voor ons en is dus voor het leven. Maar in sommige gevallen kunnen mensen zich de hele dag door angstig voelen wat zo heftig kan worden dat het leidt tot een paniekaanval. Zo ontstaat er weer een angst voor de angst en kan het het dagelijks leven dusdanig beïnvloeden dat men steeds meer dingen gaat vermijden en er zelfs depressief van kan worden. Zelfs zo erg dat men ook wel verlangens naar de dood krijgt wat in feite een verlangen naar rust is. Als het leven zo heftig ervaren wordt krijgt men het idee dat de angst tegen hun is en tegen het leven is. Maar dat is een vergissing. Het is niet de angst die het probleem is maar de gedachte over de angst en het verzet ertegen. We denken het angstige gevoel niet aan te kunnen en willen er vanaf.

 

Het probleem zit hem er in dat we de angst niet willen voelen en dan komt er lijden voort uit het verzet ertegen. Dat is natuurlijk logisch want het houdt ons in spanning en het wordt niet gebruikt om te vechten en te vluchten dus blijft het in ons systeem en hebben niet door dat wij het zelf zijn die de angst oproepen. Dit doen we door onze gedachtes. Zo zijn we bang dat onze partner bij ons weg gaat, dat we ontslagen kunnen worden, dat we niet goed genoeg zijn, bang om fouten te maken, bang dat niemand ons aardig vindt, dat we de hypotheek niet kunnen betalen enz. En ons brein weet niet het verschil tussen een reeële angst en een irreële angst maar reageert daar wel met dezelfde spanning op. Zo piekeren we ons vervolgens helemaal suf met dat wat we denken helemaal waar is en hebben het idee dat in piekeren de oplossing zit maar wat de angst alleen maar erger maakt en het steeds meer gaat beknellen waardoor het gepieker ook weer toeneemt. Zo zitten in een neerwaarts spiraal van angst. Ergens hebben we geleerd dat door ergens over na te denken we tot een oplossing kunnen komen maar met angst wordt juist net het tegenovergestelde bereikt en wordt het, doordat we het weg willen hebben, alleen maar erger.

 

Wat helpt is om bewust te worden welke triggergedachtes er zijn die het gepieker in gang zetten. Dit zijn gedachtes waar we ons in veel gevallen niet bewust van zijn maar het wel helpend om die door te gaan hebben. Het is de reactie op deze gedachte die voor deprimerende en sombere gevoelens zorgt. Vervolgens leren om juist niet van de angst af te willen maar een manier te vinden om er mee om te kunnen gaan. Want als je geleerd hebt hoe je er mee om kunt gaan, is er geen probleem meer. De angst is nou eenmaal een gevoel die er is en nooit meer weggaat. Want dat kan niet. Wat helpt is om de angst er te laten zijn en niet teveel aandacht geven. Stap daarnaast uit de overtuiging dat er niets aan te doen is en dat je dat niet zou kunnen. Wees geen slachtoffer meer van je gedachtes door alles te geloven wat je denkt en ga zelf leren bepalen wat jij met je gedachtes doet zodat het jouw leven niet meer beheerst want daar is het leven veel te mooi voor.

 

 

Ook in Volendam en Edam kun je leren hoe je dit voor elkaar kunt krijgen en wel bij B-Balanced in Edam